Ik werd opgepikt door "Butterflies". Het gesprek in de auto deed mij al snel vermoeden dat ik in een plaats afgesneden van de wereld zou terecht komen. En inderdaad: een bende Amerikaanse zwevers die zichzelf veel te serieus nemen. Waarschijnlijk is het mooi dan mensen zich zo hard in hun dromen kunnen inleven dat ze een surreele werkelijkheid worden. Waarschijnlijk is het een kunst, maar niet voor mij weggelegd. Zeker niet omdat ze enkel zien wat ze willen zien en verder blind zijn. Ik vind het eerder zielig dat mensen van behoorlijke leeftijd nog steeds fladderen en niet in of op de wereld staan. Verder maakte ik kennis met "Golden", "Birds", "Magic", "Flowers", "Sky", enzovoort. Ze hebben voor zichzelf een naam gekozen die 'beter bij hen past'. Omdat ik "the Wwoofer" werd genoemd (terwijl ik vind dat Katelijne toch nog beter bij mij past), en ik meteen aan het kuisen werd gezet, ben ik het maar snel afgetrapt. Jammer, want ik heb de tuin niet eens gezien en buiten dinner en breakfast weet ik nog niet veel meer over veganisme.
In Kaitaia kwam ik in de properste backpackers ooit terecht, op een kamer voor mij alleen. Ik had dus alle ruimte voor mezelf om mijn batterijen op te laden en de rest van mijn verblijf in Nieuw-Zeeland te plannen. In een laatste-hoop-poging probeerde ik ook de batterij van mijn proper gewassen ipod aan de praat te krijgen en op miraculeuze wijze is dat gelukt! Noah heeft het gehaald!
Na twee rustige lees-, schrijf-, plan- en kuierdagen, ben ik zondag samen met Olivia naar Cape Reinga gegaan (het noordelijkste punt van Nieuw-Zeeland, waar de Tasman Zee en de Pacific Ocean elkaar ontmoeten). Prachtig! Olivia is een vriendin van een vriendin van mij, en het was een uitermate inspirerende ontmoeting.
Gisteren heb ik de bus naar Auckland genomen en nu sta ik op het punt om naar Rotorua te vertrekken. Dat is Zuidoostelijke richting, en daar ga ik wat hotpools checken. Ik had een plan, maar dat is terug in de war gestuurd doordat ik in Rotorua Rene, iemand van de summer gathering, ga terug zien. Ik ga in ieder geval een dezer dagen ook de Tongariro alpine crossing doen en Mount Doom beklimmen en dan stilaan terug richting het zuidereiland zakken om mijn verblijf in Nieuw-Zeeland af te sluiten. Wat de plannen zijn voor Australie daarna, is nog vager dus ik hou jullie wel op de hoogte als het zover is. Nu moet ik mijn bus halen!
* Permacultuur is een stroming/manier van duurzaam leven. De slagzin is "Earth care, people care, fair share". Hierin vind ik dus alle aspecten van duurzame ontwikkeling terug: het ecologische (earth), het sociale (people) en het eerlijke, overkoepelend duurzame (fair share - slaat op de hele wereld en alle generaties nu en in de toekomst). Het economische is de bindende factor. Permacultuur heeft 12 of 13 principes die ik nu niet allemaal uit het hoofd kan opnoemen, maar het is zeker de moeite om die op te zoeken! Ik ben in ieder geval geprikkeld om mij hier verder in te verdiepen!
