big city live

Ik dacht dat Auckland groot was, maar ik had Sydney nog niet gezien. De gebouwen zijn om ter hoogst, net zoals de hakken van de vrouwen die ertussen wankelen. Want elegant kan je met zo'n wolkenkrabbers natuurlijk niet lopen. Misschien daarom dat ze hun gezicht verbergen achter een muur van make up en valse wimpers. Ik voel mij als een naief, onbegrijpend klein kind tussen een hoop nog kleinere kinderen in een verkleedpartij.

Los daarvan is Sydney nog wel een te pruimen stad. Er zijn, tussen de glazen torens, een aantal erg mooie gebouwen en er is veel groen. En water. Overal water. Zelfs de lucht was de hele dag gevuld met water. En ik die dacht dat ik de herfst in Nieuw-Zeeland net op tijd was ontsnapt.

De hele dag hebben we wind, regen en koude getrotseerd om een jachthaven te vinden. Sydney harbour is gigantisch, maar een jachthaven hebben we niet gevonden. We werden van de ene naar de andere kant gestuurd en zijn dan uiteindelijk maar gewoon in de fish market gaan eten. Het plan heeft dus nog niet veel meer vorm gekregen, maar het is nog steeds daar. We zullen op een zeilboot terecht komen! Waar en wanneer is nu gewoon de vraag. Morgen op de agenda: Sydney opera house (obviously) en zoektocht deel 2. Maandag: getting out of Sydney, maar waar de weg leidt is nog onduidelijk.

Over mijn laatste weken Nieuw-Zeeland schrijf ik nog wel. Het was een boeiende tijd en ik heb ervan genoten. Taylor en ik lopen al een hele dag te zeuren dat we NZ missen. Het is dan ook een grote schok om van bioboerderijen en in miljoenenstad te komen waar alcohol en drugs prioritair zijn. Not my cup of tea. Ik kijk er al naar uit om de pacific ocean uit te checken, of the bush and the outback! Uiteindelijk loopt het hier ook vol kwallen en slangen, misschien minder gevaarlijk, maar niet minder annoying.

En nu is het bedtijd voor de serieuze mensen. Slaapwel!