Maar tussen de laatste blogpost en dit is er uiteraard heel wat gebeurd. Ik probeer het chronologisch neer te typen en kort te houden...
West Coast
We maakten onze trip via de regenachtige west coast af met Punakaiki (Pancake rocks), een stevige wandeling aan Franz Josef Glacier (en het was een hele dag mooi weer!), een wandeling rond Lake Matheson (waarin je normaal de weerspiegeling van Mt Cook ziet, maar het was natuurlijk bewolkt dus niet zo spectaculair), bezoek aan Fox Glacier die was afgesloten omwille van zware regenval die het pad had verwoest, camperen op Haast beach (koken op houtvuur op het strand in de regen)... En dan richting binnenland naar Wanaka.
Wanaka - Queenstown - Fiordland
Voor we het beseften was het 31 december en zaten we aan Lake Wanaka met een grote pot Hokey Pokey ice cream. Om middernacht begon het helaas te regenen dus zijn we maar gewoon gaan slapen. Op 1 januari startten we het nieuwe jaar met de beklimming van Mount Roy, 1500m met een magnificent view over Lake Wanaka, Lake Hawea en Mount Aspiring. Zo'n uitzicht is ook altijd beter als je er 3 uur voor naar omhoog hebt moeten stappen... Heerlijk!
's Avonds hebben we gecampeerd in Isengard. Of toch op de plek waar ze Isengard hebben gefilmd.
's Nachts zijn we bijna uit onze tent gewaaid van de storm die kwam opzetten. De volgende dag zijn we in Queenstown dan toch maar naar een backpackers gegaan. De regen was ons gevolgd...
In Queenstown ontmoetten we mijn mams en papke die ons uitnodigden op een nieuwjaarsdiner: op restaurant! Dank je mams en papke : ).
Nadat mijn ouders hun jetlag hadden verwerkt, namen we afscheid van Marlene, met wie we de hele West Coast tot Queenstown hadden samen gereisd, en stapten we in de witte huurauto richting Te Anau. We zochten en vonden uiteindelijk het juiste hotel en ploften elk in ons dubbel bed. Na twee weken op de grond slapen kan je je niet inbeelden wat een luxe dat is!
Samen met mams en papke deden we een toeristische uitstap naar Doubtful Sound, en het weer zat mee. De boot zat wel vol Belgen, maar dat namen we er dan maar bij. Het was prachtig! De volgende dag gingen we kajakken op Milford Sound. De fjord zat gehuld in mist, wat zorgde voor een mysterieus maar adembedenemend zicht.
Eindelijk terug wwoofen
Na goed uitgeslapen en gevoed te zijn, zetten mams en papke ons af in Edievale waar we eindelijk terug gingen wwoofen bij Paul en Michelle.
Het was een droom-wwoof-plek waar we helemaal thuis waren. Een kleine greep uit wat we onder andere deden: koeien melken, het huis schilderen, huis schuren, "No Spray" signs maken (anders wordt de berm langs hun tuin toch gewoon besproeid door de gemeente en haalt het dus niets uit dat zij ecologisch proberen zijn), kleine boompjes zoeken in het hoge gras en die 'bevrijden', mulch rond de kleine boompjes strooien, look oogsten en drogen, naaien (ik heb een tas en een portefeuille gemaakt en ben apetrots), zuurdesembrood bakken, fruitbrood bakken, hokey pokey ice cream maken, kefir maken, kombucha maken, target schieten met een jachtgeweer, ... Het was een week vol nieuwe ervaringen en interessante gesprekken!
En het werd nog beter als onze Amerikaanse vriendin Taylor ineens ook kwam opduiken. Zonder het van elkaar te weten hadden we opnieuw dezelfde host! Taylor en ik maakten plannen voor Australie en beyond, maar daar meer over als ze concreter worden. Spannend!
Summer Gathering
Op 17 januari verlieten we Paul en Michelle om naar de Summer Gathering in Dunedin te gaan. Ik wist niet goed wat ervan te verwachten, maar ik had al snel door dat het een fantastische week zou worden (eens aangekomen). Er hing een rustige, positieve, open, vriendelijke sfeer en alles was op het gemak. De SG werd georganiseerd door de youth section, die gelinkt is aan de filosofie van Rudolf Steiner. Hoe het precies allemaal praktisch ineen zit weet ik niet...
De eerste dag, dinsdag, was er een spreker over land. Na zijn uiteenzetting zaten we in discussiegroepen samen over verschillende aspecten die hij had aangehaald. Onze groep had het over de invloed van seizoenen op je gemoed en functioneren en gevoel enzovoort. Goed om daar eens bij stil te staan en niet enkel te klagen over de koude en de warmte ; ). 's Middags was er telkens initiative space, en die eerste dag werd het concept van geocaches aan mij geintroduceerd: we gingen op treasure hunt in Dunedin!
Woensdag vertelde Sue ons meer over language, en ik koos voor de discussiegroep die het had over de invloed van taal op cultuur en identiteit. Heel interessant om met een Belg, en Duitser, een Italiaan en een paar Kiwi's over verschillende talen te praten en hoe je overkomt in je eigen taal enzovoort. 's Middags maakte ik kennis met eurithmy (al ben ik niet zeker van de spelling): dansen met de woorden is de beste omschrijving. Heel bijzonder.
De laatste lezing ging over culture, en we discussieerden over het verschil tussen een cultuur van bewustzijn van de wereld en de fear culture, American Dream, ignorance... Ik heb de lessen van Marc De Kesel (of was het niet in filosofie?) goed kunnen gebruiken: we hebben een vijand nodig om onszelf te identificeren, zodat we weten wat we NIET zijn. We hadden het over positieve identiteitsvorming, en manieren van bewust maken, enzovoort. Heel diepgaand en leerrijk en interessant!
Vrijdag was het action day: we werden in drie groepen verdeeld die elk rond een van aangehaalde aspecten zou werken. Ik zat in de culture groep, en we beslisten om rond het verschil tussen onze subcultuur van tijdens de gathering en de mainstream cultuur van buiten onze veilige muren te werken. Tijdens de lunch deden we een experiment: onze groepsleden waren kortaf, asociaal, ongeinteresseerd, negatief, ... Achteraf vroegen we aan de groep welke impact deze kleine verandering teweeg bracht in de groep en de antwoorden waren verbijsterend: mensen worden zelf negatief, begrijpen niet wat er gebeurd, voelden zich ongemakkelijk, de energie werd weggezogen, ... Zot hoe 8 mensen gedurende 30 minuten de sfeer zo kunnen veranderen!
De voorlaatste dag van de gathering deden we community work op een sustainable eiland. Prachtig uitzicht, maar rarara regen... 's Middags was het festival waarop de mensen van de buurt werden uitgenodigd. Ik heb mij heimelijk in de keuken verstopt om black bean brownie te bakken en voor het avondeten te zorgen.
Omdat we op zondag nog niet helemaal afscheid wilden nemen, bleven we met een paar hangen in Dunedin bij Josh, die daar studeert.
Strawberryfields forever
Maadag was het dan echt gedaan; we staken onze duim uit richting Timaru en maakten een tussenstop aan de Moeraki Boulders. Als je daar dan toch bent...
Na nog een nachtje in de tent te slapen, gingen we dinsdag wwoofen bij Treehugger Organic in Saint Andrews, Timaru. De voornaamste job was aardbeien plukken, ik voel het nog steeds in mijn rug! Maar het was een aangename sfeer, enthousiaste hosts en fijne andere wwoofers...
Op vrijdag werd er een varken geslacht. Ik wilde proberen kijken... maar ik heb het niet lang vol gehouden. Zodra het varken een kogel door zijn kop kreeg en een mes op zijn keel, bleef het nog zeker vijf minuten na schokken. Dit was om 7 uur 's morgens en ik had meer zin in ontbijt dan in slagerspraktijken... Lien heeft wel langer gekeken dus voor het volledige verslag moet je bij haar zijn!
De volgende dag was er dan een groot feest om het varken op te eten. Ook daar deed ik niet aan mee, wel aan het feest maar niet aan het varken eten weliswaar. Aan het kampvuur genoot ik van een prachtig gevulde sterrenhemel, en ik besloot samen met een andere wwoofer om buiten te slapen. We hebben de hele nacht naar sterren liggen staren en ik zag de zon opkomen uit de zee!
We zijn rond
Doodmoe de volgende dag natuurlijk, liftten we naar Christchurch terug. Waar onze trip begon... Zo goed als rond het zuidereiland! We verbleven terug bij Dominique thuis, nu met Dominique erbij... Zondag genoten we nog vlug van het buskers festival, maar dat liep net ten einde. Maandag leidde onze vriendin Julia ons door de stad. Of vooral door het art centre... En dinsdag gingen we met Dominique en haar zus Briar paardrijden. Daarna een snelle zwem in de zee (want het is hier terug volop zomer!) en 's avonds spraken we af met wat vrienden van de summer gathering om in het park te pick nicken.
The Libertine
En op woensdag verliet ik Lien en Dominique... ik stapte op de bus naar Blenheim om bij Iemke, Saartje's zus (mijn huisgenoot van vorig jaar) op bezoek te gaan. En hier zit ik nu...
Straks neem ik de bus naar Nelson, waar mijn wwoofhost me morgen oppikt om naar een eiland in Marlborough Sounds te gaan.
Het voelt zo goed om eindelijk mijn eigen weg te gaan! Ik voel me zo vrij en ongebonden... Niet dat er problemen waren, integendeel, maar ik voelde aan dat de tijd rijp was om deze uitdaging aan te gaan. En ik ben voorlopig nog steeds blij met mijn beslissing!
Voor de Lien-lovers: we zien elkaar waarschijnlijk pas terug in april.. Tot dan zal je hier dus geen avonturen van haar kunnen lezen, sorry...
Ik zal proberen om vanaf nu iets regelmatiger te schrijven, maar dat kan ik niet garanderen... Bij deze ben je wel op de hoogte van mijn bezigheden.
See ya!
Jawadde... Marc de Kesel, aardbeien plukken, slapen in een tent terwijl het bakken uit de hemel regent en nu je eigen weg aan het gaan.
BeantwoordenVerwijderenKatelijne, bruine praline, kvind het fantastisch wat je daar allemaal beleeft!
dikke smakkerd en veel liefs
xx