Overmoed

Na een geweldige vierdaagse in Magoebaskloof trok ik weer verder alleen op pad. De vier dagen tussen Zuid-Afrikanen hadden mijn batterijen zodanig opgeladen dat ik het allemaal net iets te goed zag zitten.
Over die vier dagen eerst: op woensdag werden we 's morgens vroeg de bakkie ingeladen om naar Makgabeng te rijden. Wat we er precies gingen doen, wist niemand. De trip daarheen was op zich al een avontuur; twee blanke vrouwen onder een slaapzak in een pick-up. Makgabeng is een stukje afgelegen erfgoed waar blijkbaar heel wat platinum onder de grond zit. Momenteel worden er prospecties gedaan om te beginnen ontginnen, tegen de wil van de lokale bevolking in. Onder ons gezelschap bevond zich een politicus en het doel van ons bezoek was dan ook om te kijken wat realistisch was; ontginning tegenhouden, alternatief voor de regio vinden? Het stukje land is erfgoed omdat er nog heel wat rotsschilderingen te vinden zijn van de san en andere stammen die tot 5000 jaar oud zijn. De gids nam ons mee van kunstwerk naar kunstwerk en vertelde verhalen die je als gewone toerist nooit te horen krijgt. Normaal zouden we in de semi-woestijn blijven kamperen, maar dan zou ik donderdag Andri niet meer zien, dus keerden we 's avonds moe maar voldaan terug. Donderdag was mijn laatste dag Magoebaskloof, en bij wijze van afscheid ontstond er 's avonds een spontaan feestje. Braai, veel drank, veel sigaretten. Alcohol en tabak zijn duidelijk big business in Zuid-Afrika. Met een stevige kater reed ik voor vertrek nog even langs bij Becca, haar ouders hebben een farm ergens buiten Haenertsburg, met brouwerij en trouwzaal. Prachtig stukje land, geweldige locatie en overheerlijk bier. Zwakala won dit jaar zelfs de prijs voor beste bier van het land.
Mijn route liep vervolgens door bergen en groene heuvels, langs de Blyde canyon naar Graskop. De landschappen blijven hier zodanig veranderen dat je je afvraagt of je wel nog in hetzelfde land bent.
Omdat je vanuit de auto wel heel veel ziet, maar heel vluchtig, trok ik gisteren mijn 'trekkies' aan en daalde de canyon af naar de rivier. Overmoedig, omdat het wandelpad een stuk zwaarder was dan verwacht en ik gedurende vier uur enkel vliegen, krekels en salamanders tegenkwam. De paden zijn hier op zich wel heel duidelijk aangegeven maar in een moment van paniek - het begon dan ook nog eens te donderen - was ik al mijn gevoel voor oriëntatie kwijt. Een wandelpad in Afrika mag je gerust met een korrel zout nemen; ik vond mezelf klauterend op een rotswand en rivieren oversteken doe je hier over een smalle boomstronk. Ik denk dat ik voor mijn volgende hike toch maar compagnie opzoek. Maar het was absoluut de moeite! Het uitzicht, de natuur, de stilte, ... Ergens tegen het einde rook ik duidelijk dieren. Omdat ik de Leopard trail volgde, bonsde mijn hart al in mijn keel (ook wel van de stijle klim). Ik wil gerust een luipaard zien, maar liefst vanuit mijn veilige wagen. Daar stond ik dan plots oog in oog met Bambi. Het was Bambi maar, maar nog nooit heb ik er eentje van zo dichtbij en zo lang kunnen bewonderen.
Op de terugweg besloot ik een andere weg te nemen. Die langs de canyon had ik al twee keer gedaan en zal ik nog een paar keer doen. Het werd me al snel duidelijk dat ik de afstanden hier nog niet zo goed kan inschatten. Het was al enigszins aan het schemeren bij vertrek en een halfuur later bevond ik mij ergens op een slingerende weg tussen de bergen, potholes ontwijkend in de pikkedonker. Op van de stress kwam ik een uur later terug aan in Graskop om te zien dat de winkel al dicht was en ik mijn welverdiende glaasje wijn op mijn buik kon schrijven.
Vandaag en morgen ga ik hier op het gemak de buurt verder verkennen om dinsdagochtend heel vroeg Kruger binnen te rijden. Daarna ga ik via Swaziland naar Saint-Lucia (zee!) en van daaruit terug de bergen in. Alles onder voorbehoud; hoewel ik zelf niet te veel wou plannen, helpen de Afrikanen mij er zeker in door niets te kúnnen plannen. Financieel gezien wordt het dringend tijd om te gaan wwoofen; goedkoop is het hier allesbehalve en voor letterlijk álles vragen ze hier geld. De heerlijk warme zon maakt veel goed...